วันที่ 6/11/2010  

               เช้าแรกของการเดินทางมาหาดใหญ่ ผมตื่นขึ้นมาแบบง่วงๆแถมด้วยความหิวมากๆ คงเป็นเพราะเมื่อคืนแทบไม่ได้กินอะไรเลยระหว่างพักรถเพราะความขี้เกียจแปรงฟัน ไม่ต้องโทษใครเลยที่หิวขนาดนี้ ผมดูนาฬิกาที่ข้อมือบอกเวลาประมาณแปดโมงเช้า คงเป็นเพราะเมื่อคืนอีกนั่นแหละ ที่กว่าจะได้หลับก็ดึกแล้ว อีกอย่างรถของ RBS ก็หยุดพักรถบ่อยมากในความคิดของผม เลยทำให้นอนหลับไม่ค่อยจะต่อเนื่องซักเท่าไหร่
 
               ประมาณแปดโมงครึ่งรถบัสก็เริ่มเข้าตัวเมืองหาดใหญ่ จริงๆไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ครับว่าถึงหาดใหญ่แล้ว วิวข้างทางจะเป็นคนบอกเราเอง เพราะสองข้างทางจะเต็มไปด้วยซากสิ่งของ ขยะ เศษต้นไม้ บ้านบางหลังที่พื้นไม่แน่นก็ถึงกับพังลงมาทั้งหลังเลยครับ ไม่น่าเชื่อว่าน้ำท่วมแค่สองวันจะสร้างความเสียหายได้มากขนาดนี้ น่าเสียดายที่กล้องดิจิตัลตัวเล็กของผมที่อยู่ติดกระเป๋าเป้อยู่เสมอ มันยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี คือการอยู่ติดกระเป๋าเหมือนเดิม ทำให้ผมไม่ได้รูปซักใบกับการเดินทางมาช่วยชาวหาดใหญ่ครั้งนี้ ผมพลาดการถ่ายรูปตอนอยู่บนรถ ซึ่งเป็นเพียงโอกาสเดียวที่จะถ่ายรูป คงไม่ต้องพูดถึงการถ่ายรูประหว่างไปช่วยทำความสะอาดเลยครับ เพราะ มือจะสกปรกและไม่ว่างจะมามัวกดชัตเตอร์อยู่แน่นอน แต่ก็ไม่เป็นไร ผมไม่ได้จะมาถ่ายรูปซักหน่อยนี่
              เก้าโมงนิดๆรถบัสก็เลี้ยวเข้ามาถึงโรงแรม พี่เก๊เจ้าหน้าที่ของ RBS บอกว่า โรงแรมอยู่ในจุดที่น้ำท่วมไม่ถึงทำให้สามารถเปิดห้องให้พักได้ แต่พวกเราจะไม่ check in ตอนนี้ จะเข้ามา check in กันตอนเย็นหลังจากทำช่วยทำความสะอาดเสร็จแล้ว ตอนนี้ ให้อาสาไปกินข้าวซึ่งทาง RBS เตรียมมาให้ แล้วเตรียมตัวออกไปช่วยชาวบ้านทความสะอาดกัน
 
              แม้ว่าพวกเราแทบจะไม่ได้พักกันเลย แต่ผมไม่สังเกตเห็นร่องรอยความเหนื่อยล้าอยู่บนใบหน้าเพื่อนอาสาเลยแม้ซักนิดเดียว อาจเป็นเพราะพวกเค้าไม่เหนื่อยกันเลย หรืออาจเป็นเพราะพวกเค้าซ่อนเจ้าความเหนื่อยไว้ได้เก่งกันแน่นะ หลังจากกินข้าวกันเรียบร้อย พี่ตุ๊กตา คุณสุทธิรัตน์ อยู่วิทยา ก็พูดอะไรกับพวกเราอีกนิดหน่อย แต่ผมจำไม่ค่อยได้แล้วล่ะ แต่ที่พอจะจำได้คือพี่ตุ๊กตาขอบคุณพวกเราที่อาสามาช่วยงาน แม้จะเป็นการช่วยที่ไม่ได้อะไรตอบแทนเลยก็ตาม แต่ที่ผมอยากจะพูดด้วยเหมือนกันตอนนั้น แต่ไม่ได้พูดออกไปคือ ผมก็ขอบคุณพี่ตุ๊กตาเหมือนกันครับที่สร้างโอกาสให้พวกผมได้ทำความดี เพราะถ้าไม่ได้ทาง RBS และพี่ตุ๊กตา วันหยุดนี้ ผมก็คงนอนเล่น facebook หรือออกไปเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆกับเพื่อนๆเหมือนเดิม
 
 
              หลังจากนั้นทาง RBS ก็ให้พวกเราแบ่งกลุ่มกันออกเป็นกลุ่มละ 5 คนแล้วแจกอาวุธประจำกลุ่ม ซึ่งประกอบด้วยที่โกยขยะ ไม้กวาดก้านมะพร้าว พร้อมแปรงขัด พี่เก๊บอกว่าเนื่องจากครั้งนี้เป็นการมาแบบฉุกละหุกไม่ได้มีการเตรียมการหรือวางแผนกันมาก